Over mij

Ik ben John Haverkate, schrijver, technologieliefhebber en nieuwsgierig van aard. Technologie, wetenschap en geschiedenis hebben me altijd gefascineerd, vooral wanneer ze elkaar raken en laten zien hoe ideeën uit het verleden onze wereld van vandaag hebben gevormd. Ik ben iemand die graag onderzoekt, nieuwe dingen ontdekt en eigenlijk nooit is uitgeleerd. Ik woon in Dronten, Flevoland, samen met mijn vrouw Susanne. We hebben twee zoons en zijn inmiddels trotse grootouders van twee kleindochters.

Boeken spelen al langer een belangrijke rol in mijn leven. Zelf lees ik graag thrillers en spannende romans van schrijvers als Dan Brown, Harlan Coben, John Grisham en David Baldacci. Verhalen waarin je wordt meegenomen in een mysterie, waarin ogenschijnlijk losse gebeurtenissen uiteindelijk met elkaar verbonden blijken te zijn en waarin je steeds nog één hoofdstuk verder wilt lezen. Dat zijn ook de boeken die mij inspireren om zelf verhalen te schrijven.

Mijn professionele achtergrond ligt in technologie, cybersecurity en internationale operations. Ik heb onder opleidingen gedaan tot ethical hacker en heb in diverse functies in de IT gewerkt. Daardoor heb ik van dichtbij gezien hoe afhankelijk onze wereld is geworden van technologie, hoeveel er zich achter de schermen afspeelt en hoe groot de gevolgen kunnen zijn wanneer systemen, belangen en menselijke keuzes met elkaar botsen.

Die ervaring neem ik mee in mijn boeken, maar mijn verhalen gaan over meer dan technologie alleen. Geschiedenis, macht, psychologie, verborgen belangen en menselijk gedrag interesseren me minstens zo veel. Ik vind het fascinerend om onderwerpen te onderzoeken die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken hebben en vervolgens te ontdekken waar ze elkaar raken. Daaruit ontstaan mijn thrillers: fictieve verhalen die dicht genoeg tegen de werkelijkheid aan liggen om je af en toe te laten denken: zou dit echt kunnen?

Gelukkig bestaat mijn leven niet alleen uit werk, onderzoek en schrijven. In het weekend vind ik het heerlijk om mijn hoofd leeg te maken met LEGO of een ingewikkelde houten 3D-puzzel. Iets bouwen, uitzoeken hoe onderdelen in elkaar grijpen en uiteindelijk zien hoe er langzaam iets ontstaat, past waarschijnlijk beter bij mij dan ik zelf wil toegeven. Maar de mooiste afleiding is tijd doorbrengen met mijn kleinkinderen. Dan verdwijnen computers, complotten en manuscripten vanzelf even naar de achtergrond. En ondanks alle thrillers, technologie en serieuze boekenkennis moet er natuurlijk ook ruimte blijven voor iets anders. Op zijn tijd lees ik nog altijd met veel plezier een Donald Duck. Gewoon omdat niet alles ingewikkeld hoeft te zijn.

Mijn motto is ‘Een leven lang leren’. Niet omdat alles altijd serieus moet zijn, maar omdat er overal iets te ontdekken valt. In technologie en geschiedenis, in een goed boek, tijdens het schrijven van een nieuw verhaal, in een doos LEGO en soms zelfs in Duckstad. Die nieuwsgierigheid vormt uiteindelijk de basis van wat ik doe en van de verhalen die ik schrijf.